Stwardnienie rozsiane (SM)

Stwardnienie rozsiane to choroba wywołana uszkodzeniem osłony mielinowej nerwu. Zalicza się je do chorób układu nerwowego o podłożu autoimmunologicznym. Dotyka około 2,5 miliona osób na całym świecie, w związku z czym można uznać je za chorobę częstą. Charakterystyczną cechą SM jest wielość i różnorodność objawów, do których należeć mogą:

  • trudności z chodzeniem;
  • zawroty głowy;
  • zaburzenia równowagi;
  • mrowienia różnych części ciała;
  • zaburzenia widzenia: podwójne widzenie, zaniewidzenie przejściowe;
  • drętwienia;
  • słabienie i niesprawność rąk.

Ilość i natężenie objawów zależy od tego, które nerwy mózgu, rdzenia i nerwów obwodowych zostają uszkodzone. W zależności od sposobu ujawniania się i trwania objawów, można wyróżnić trzy główne postacie SM.

Typ SM Charakterystyczny przebieg
rzutowo – remitujące stwardnienie rozsiane objawy choroby pojawiają się rzutami, po czym ulegają remisji całkowicie lub częściowo
postać wtórnie postępująca po kolejnych rzutach choroby nie dochodzi do wyraźnej poprawy, a stwierdza się narastanie objawów neurologicznych
postać pierwotnie postępująca rozwój choroby następuje stale, powoli i stopniowo, bez okresów nawrotu i remisji

 

 


Pozostałe aktualności